شنبه , فبروري 16 2019
کور / پښتو ادب

پښتو ادب

غـــــــــــزل(کیسه لا هغسې ده!) مهاجر زاهد ساپي

غزل // کال بدل شوی خو دکال کیسه لا هغسې ده بار دی په مړو دقتال کیسه لا هغسې ده زه به خپل څیرې ګرېوانه ته تڼۍ څنګه راوړم چې ستاد څیرې څیرې شال کیسه لا هغسې ده د وخت جابر خلکو خپل ځان لره معبود ګڼلی په دې ماحول …

بشپړ »

غـــــــــــــزل { او تیاره ده..!}مهاجر زاهد ساپي

غزل // چورلکې دي، ډرونونه، شور، ناتار دی او تیاره ده کوم لور ته په یارانو مې بمبار دی او تیاره ده د سویو چیغو زوَږ دی له هر لورې غال مغال دی یه خدایه پروت بچیانو ته یې پلار دی او تیاره ده شو مړاوی د لیلې مخ د …

بشپړ »

غــــــــــــزل (تور مخو ته)عاطف لاروی

غزل // اوس درپسې کوم بيابان وګورم یاره! هديرې که زندان وګورم پاتې یادګارونو ته دې وژاړم ټوله شپه دې ټول تصویران وګورم ځان راته بیخي سم لېونی ښکاري کله چې هنداره کې ځان وګورم ته مې په یادونو کې رامخ ته شي کوم ځای کې چې ستا غوندې ځوان …

بشپړ »

غــــــــــزل (ستــــــــــرګې!! ) حماد مالیار

غزل// له ډېره درده مې کړې بندې په کراره سترګې درپسې ګل شوې پس له ډېره انتظاره سترګې چېرته رانجه د مينتوب پکې ورپورې نه شي پټې ساته د ښايستونو له غباره سترګې هغه وخت زه د ړندېدلو په کيسه کې نه وم چې سوځېدې به ستا د حسن له …

بشپړ »

د ښاغلي عمردراز مروت په مړینه د ازادخېلو د ادبي جرګې د خواخوږۍ پیغام!

په ادبي نړۍ کې د ځانګړې انلاین ټولنې ازاد خېل ادبي جرګې لخوا د لرې پښتونخوا د ادبي شخصیت په مړینه د خواخوږۍ پیغام خپور شوی دی هغوي په خپل رسمي کانال او پاڼه لیکلي چې ……… په شعر کې د ځانګړي انداز څښتن عمر دراز مروت له دې فاني …

بشپړ »

د پښتو ادب خوږ ژبي شاعر له نړۍ کډه وکړه!

عمر دراز مروت پر (١٩٥٨م) کال په لکي مروت نومي ښار کې زېږېدلی و، زده کړې یې دومره وې چې ښه ليک لوست پرې وکړای شي، خو مطالعه یې ژوره او پخه وه. د خدای بښلي عمر دراز مروت په شاعرۍ کې دومره زور و چې په لږه موده کې …

بشپړ »

غـــــــــــزل (تورې دروازې) مهاجر زاهـــد ساپي

کړې ربه په خپل قهر رانسکورې دروازې د تورو زندانونو د غه تورې دروازې ځپلې انتظار د مهاجر بچي راتلو ته د شپې به يې هم نه تړلې مورې دروازې پناه مې له دې تورې بلا ستا چم ته راوړې ته هم کوڅه، کوڅه راپسې ګورې دروازې سړيه! پت، عزت …

بشپړ »

سره زر – (د پند نه ډکه کیسه)

اتیا کلن سړي غبرګ لاسونه په ځمکه تکیه کړل، زور یې وکړ، وخوځېد، په پرانیستې بستره کې را سم شو، له شنو جنډو جوړ بالښت یې، خپلې کږې وږې ملا ته برابر کړ خاورین دېوال ته یې ډډه ولګوله. د کوټې ور خلاص شو، سپین سرې مېرمن لکڼه په لاس …

بشپړ »